Əsərlər

Bir kətana baxanda əvvəlcə səthini görürsünüz. Boyanın qatlarını, rənglərin bir-birinə keçidini, fırçanın buraxdığı izi. Neriman Şairoğlu isə tam o nöqtədə sizə bir sual verir: Bəs səthin arxasında nə var? Otuz ildən artıq davam edən sənət yolculuğunda Şairoğlu, kətanı bir səth olmaqdan çıxarıb yaddaşın qazındığı, duyğunun yararaq üzə çıxarıldığı arxeoloji bir sahəyə çevirdi. Yırtar, qazır, öne çıxarır, örtür. Hər müdaxilə, üçüncü ölçüyə çatma səyidir; divarı deşib keçmə arzusudur. Ritm, Yırtılma, Sükut sergisi bu üç anlayışın ətrafında formalaşır. Ritm, qırmızının və qaranın üzərinə atılan ağ vuruşlarda yaşayır — rəsmin nəfəs aldığı o hərəkətli tarazlıq. Yırtılma, həm fiziki bir jest, həm də daxili bir qışqırıqdır: uşaqlıqdan qalan izlərin, deyilməmiş sözlərin, otoriter bir pilləkəndə böyümüş bir qadının kətan üzərindəki üsyanı. Sükut isə adsız buraxılan əsərlərdə gizlidir: izləyiciyə yönləndirmədən, zorlamadan buraxılan şüurlu bir boşluq. Şairoğlu'nun palitri təsadüf deyil: qırmızı həyəcanı və şiddəti, qara ölümü və sonsuzluğu daşıyır. İkisi birlikdə həyatın dövrilik xarakterini anladır — hər şey yüksəlir, dəyişir, təmizlənir və geri dönür. Kətandakı hər qazıntı bu dövrün bir qatıdır: doğum və çürümə, coşqu və sükunət, xatırlamaq və unutmaq. Bu sergidə qarşılaşacağınız əsərlər, yalnız görülməyi deyil, hiss edilməyi gözləyir. Soyutun içindəki üzvi formlar — parçanın dalğa-dalğa axışı, təbiətin dairəviliyləri və dişlilikləri — düz bir boyanın heç vaxt verə bilməyəcəyi duyğunu daşıyır. Şairoğlu'nun öz sözləriylə: "Düz boyasam belə olmur. Belə olduğu zaman duyğularım gəlir." 1997-dən bu yana fasiləsiz davam edən atelyesiylə onlarla sənətçinin yolunu açmış, Pura Art Qalereyasını qurmuş, Los Angeles'dan Paris'ə uzanan bir muzey səyahətində dünya sənətini bir-bir araşdırmış bir sənətçinin əsərlərinə baxırsınız. Amma bütün bu birikimin özü üç sözə sığışır — orijinallıq, səmimilik, dürüstlük. Həm öz kətanı üçün, həm də sənətin özü üçün. Neriman Şairoğlu'nun işlərinin önündə durun. Səthə baxın, sonra arxasına keçin. Çünki o rəsmlər, görünəni deyil, görünməyəni göstərməyə çalışır.