Qırılma Anı — Xaosun Memarlığı

Kurator: S. Çağatay Özkefeli

Sənətçilər: Barış Gülen

Mənim üçün kətan, üzərinə boya çəkilən durğun bir səth deyil; daxili dinamiklərin, zehni proseslərin və xarici dünyaya dair qavrayışlarımın toqquşduğu, nəfəs alan bir fəaliyyət məkanıdır. Abstrakt ekspressionist praktikamı qurarkən arxasınca getdiyim şey həmişə eyni oldu: nəzarət ilə təsadüfilik arasındakı o incə və təhlükəli xəttdə yeriyib getmək. Əsərlərimin ilk baxışda hiss edilən cilovlanmaz xaosu, əslində arxa planda dəqiqliklə qurulmuş bir kompozisiyanın və çoxqatlı bir rəng düşüncəsinin nəticəsidir. Plastik anlayışımın mərkəzində ziddiyyət və tarazlıq durur. Üzvi formlarla kəskin, sinirli xətlər arasında kətanda bitmək bilməyən bir mübarizə qururam. Geniş, sakit və dərinlikli neqativ məkanları — pastel maviler, torpaq tonları, dərin yaşıllar — aqressiv rəng partlayışları və qalın faktura işçiliyi ilə tarazlaşdırıram. O sinirli xətlər həm əsərlərimin skeletini qurur, həm də içimdə saxlaya bilmədiyim bir enerjinin, dışa vurmaq üçün səbirsizlənən bir ritmin fiziki izinə çevrilir. Xüsusilə böyük formatların qarşısına keçdiyimdə istehsal bütünlüklə bədəni və performativ bir fəaliyyətə çevrilir. Boyanı qazmaq, qatları üst-üstə yığmaq, spatula və qalın fırça zərbələriyle səthı qabartmaq; bunların hər biri əsərə yalnız üçölçülü bir illüziya deyil, dərin bir yaşanmışlıq və zaman hissi qatır. Hər fırça zərbəsi, hər boya qatı mənim üçün bir düşüncənin, bir xatirənin, bir tezliyin kətandakı qeydidir. Təbiəti, şəhərin melanxoliyasını və qarışıqlığını ya da başımın içindəki səsləri fiziki sərhədləriylə təsvir etmirəm; onları məndə qoyduqları psixoloji tortuyla, rəngin və formun abstrakt dilinə çevirirəm. Zəngin bir paletim və rəngsevər bir anlayışım var; rəngi coşqulu və cəsarətlə istifadə etmək mənim üçün həm bir seçim, həm də bir zərurətdir. Həyat, parça-parça şeylərin bir araya gəlməsi və bir arada durması ya da dağılması kimidir. Bir əsərə baxan hər kəs üçün ortaq paylar olsa da hər izləyicinin görme tərzi özünəməxsusdur; buna görə hər əsər, onu izləyən insan qədər fərqli məna daşıyır. Məqsədim sizə tamamlanmış, sərhədləri çəkilmiş tək bir hekayə təqdim etmək deyil; öz ritminizi, öz mənənizi və öz əksinizy tapa biləcəyiniz, daim inkişaf edən çoxqatlı bir kəşf məkanı açmaqdır. Mən də tam olaraq o nöqtədə dururam: xaosun içindəki nizamı, nizamın altındakı xaotik enerjini; bir arada, eyni anda, eyni kətanda görünür etməyə çalışıram.