


Nəbz Yoxdur
TR
₺ 18,000
Barış Gülen' - daha çox əsər
Nəbz Yoxdur, 24,5×23 sm ölçülərində kətan üzərində akril texnikası ilə hazırlanmış, paradoksal şəkildə son dərəcə canlı enerji daşıyan kiçik formatlı kompozisiyadır.
Başlıq ziddiyyət kimi görünür. Nəbz yoxdursa səssizlik və hərəkətsizlik olmalıdır; halbuki bu kətan tamamilə əksini edir — hər küncündə nəsə baş verir, heç bir sahə dincəlmir, heç bir rəng susur. Bu paradoks əsərin ən güclü konseptual qatını təşkil edir. Nəbzin yoxluğu bəzən həqiqi dayanmanın deyil, adi ritmdən çıxmanın, normal ölçülərin artıq keçərsiz qaldığı vəziyyətin ifadəsidir. Yaxud tamamilə əksinə: hiss edilə bilməyəcək dərəcədə dərin səssizliyin, hisslərin donduğu o ağır anın rəsmidir.
Kompozisiya bu iki oxunuş arasında gərilir və hər ikisini də eyni vaxtda özündə saxlayır. Üst hissədəki tünd lacivərd və qara kütlələr ağır, hərəkətsiz və basıcıdır — nəbzin dayandığı, zamanın təxirə salındığı o qaranlıq sahəni təmsil edir. Lakin bu qaranlıq kütlələrin dərhal altından qırmızı, narıncı və yaşıl formlar partlayaraq aşağıya axır. Bu axın həm çözülmə, həm də gözlənilməz müqavimətdir; nəbzin olmadığı yerdə belə rəngin, enerjinin və hərəkətin mövcud olmağa davam etdiyinin elanıdır.
Kompozisiyanın mərkəzindəki açıq sahə — ağ, açıq yaşıl və firuzənin bir arada yaratdığı bu nəfəs bölgəsi — bütün bu gərginliyin içindəki ən səmimi nöqtədir. Burası nə tam qaranlıq, nə də tam işıqlıdır; nəbzin axtarılıb tapılmadığı, qulaq asıldığında yalnız səssizliyin eşidildiyi o kritik hədddir. Sağdakı geniş yaşıl və mavi sahələr və qırmızının bu bölgəyə doğru axdığı qıvrımlar isə həyatın təkidkarlığını, dayanmış kimi görünən hər şeyin içindəki gizli hərəkəti simvollaşdırır.
Nazik xətlər — mavi, narıncı, yaşıl — kvadrat formatın içində sərbəst uzanır. Bu xətlər kardioqramın xətlərini xatırladır; lakin düzgün ritm çəkmir, dağılır və kəsilir. Nəbzin yoxluğunun deyil, nəbzin oxuna bilməməsinin, ölçülə bilməməsinin vizual qarşılığıdır bu.
Nəbz Yoxdur kiçik ölçüsünə baxmayaraq böyük emosional sahə açır. Əsər tibbi metaforanın o tərəfinə keçərək sevginin, bağın, motivasiyanın və ya ümidın tükəndiyi hər ana səslənir. Lakin rənglərin bu dərəcədə canlı və israr edici olması son bir şeyi pıçıldayır: nəbz ölçülə bilmir, amma həyat hələ bitməmişdir.