Kollaj
Sənətin Faciəsi: Pul, Qətl və İnsan İdealları
S. Ç. Özkəfəli Qaranlıqda Rəsm Edilən İşıqlar Yüzlərlə rəng, qaranlıqda parıldayaraq,Karavacço, kölgələrin dərinində itib qalıb.Bəzədilmiş azizlər, qətlin mirası,Sənətin acısı ilə, ruhlar arxasınca qaçıb. Xəyal dünyası, Dalinin fırçasında canlanır,Həqiqətdə sürüklənir mücərrəd həsrət.Saatlar əriyir, zamanın həbsində dincəlir,Zehinlərin labirintində gəzir fikirlər həm. İkisi də həyatın bir əksi,Qaranlıq və işıq, faciəli bir sevgi hekayəsi.Bir fırça zərbəsində, insanın həqiqəti,Sənət, həmişə qəlbdəki dərin bir hörmət. Mikelancelo Karavacçonun qaranlıq küçələri ilə Salvador Dalinin parlaq reklam dünyası arasındakı məsafə, sənətin ən əsas ziddiyyətini nümayiş etdirir: Sənət mi rəssamı formalaşdırır, yoxsa rəssam mı sənəti? Biri qətl törətdi, digəri kapitalizmi ustalıqla sömürdü. İkisi də dövrünün ən radikal fiqurları oldu. Bu müqayisə bizə bunu soruşur: Sənət, fərdi bir axtarış mı, yoxsa ictimai təzyiqlər və iqtisadi məcburiyyətlərlə formalaşan bir hadisə mi? Karavacço: Qaranlığın Ustası ![Judith Beheading Holofernes - Karavacço]Galleria Nazionale d'Arte, Palazzo Barberini, Roma Karavacçonun fırçası, kölgələri işıqla rəqs etdirir. Ancaq öz həyatı, əsərlərindən daha qaranlıqdır. 1606-da bir dalaşda adam öldürür və Romadan qaçır. Ömrünün son dörd ilini sürgündə keçirir, xəstəlik və paranoya ilə mübarizə aparır. 38 yaşında ölür. Sənəti, bu xaosun proyeksiyasıdır. Judith Beheading Holofernes tablosu, qorxunun və gücün eyni zamanda partlamasıdır. Yuditin üzündəki soyuqqanlılıq, Holofernesin dəhşəti qarşısında demək olar ki, narahat edicidir. Bu, sadəcə bir rəsm deyil; ruh halının anatomiyasıdır. Karavacço üçün sənət nə bir terapiya, nə də bir qurtuluşdur. O, bir etirafnamedir. Qaranlıq, onun fırçasında estetik seçim deyil, varlıq məcburiyyətidir. Dali: Bazarın Sehirgarı 