Fragman Sendromu

Modern varoluş, dış dünyanın yargılayan bakışları ile bireyin içsel labirenti arasındaki gerilimden doğan parçalı bir anlatıdır. Panoptik bir gözetleme kültürünün merkezine yerleşen özne, başkalarının bakışını kendi zihnine hapsederek özgün kimliğini yitirmiş ve kendi bedenine yabancılaşmış bir forma dönüşmüştür. ​Düğümlenmiş uzuvlar ve çıplak bir dışavurumla betimlenen bu insani durum, toplumsal maskelerin ardındaki ham ve sarsıcı gerçekliği temsil eder. Arka plandaki silik şehir silüetiyle tezat oluşturan bu içsel karmaşa; modernitenin getirdiği ruhsal dağınıklığı, köksüzlüğü ve bireyin kendi varoluşu içinde hapsolmuşluğunu estetik bir dille sorgular.