
Harlequin ve Trapeze Grey
GB
'Her Zaman Bir Sirka Yukarıdan Bakmalısın' projesinin bir parçası olan 'Arlekинler ve Akrobatlar' serisinden grafit, pastel ve kolaj tekniğiyle yapılmış bir çizim
€ 250
Ian Latham' den Daha Fazla
Charles Bukowski "hepimiz öleceğiz, hepimiz, ne bir sirk!", dedi – en azından internete göre – birkaç Bukowski koleksiyonum var ve alıntıyı bulamıyorum. Bukowski, görünürde yüzlerce yayını olan yazarlardan biri, bu yüzden bir yerlerde var olabilir. Bukowski'yi okumamın nedeni, çalışma biçimi; süreç boyunca görünürde kalite kontrolü uygulamadan sürekli üretim yapması. Öğretmenlik yaptığımda en büyük hayal kırıklığım, insanların herhangi bir şey yaratmanın aşamalar halinde işlediğini ve düzenleme gerektirdiğini kavrayamamasıydı. Bu yinelemeli bir süreçtir. Ayrıca Bukowski'nin bir düşünceyi ortaya atıp onunla koşma biçimini de severim; ne ile bitireceğine doğru aldığı rotayı takip eder. Yukarıdaki alıntı şöyle devam eder: "Bu bile bizi birbirimizi sevmemizi sağlamalıydı ama sağlamıyor. Önemsiz şeylerin terörü altında eziliyoruz, hiçlik tarafından yenilip bitiriliyor uz."
Sirk ile hayat arasında bariz bir metafor var; sahne arkası (pist dışı mı?) yaşam ve performatif varlık, seyirci çıktıyı görmeden önceki sürekli pratik ve ayrılık hissi, genel nüfusa ait olmayan bir topluluğun içinde olma ve bir çıkış yolu olma duygusu. (Bu kadar uzun bir klişe dizisi hiç yazmış mıydım?)
Sirk, ve hepsi bir sirk, yukarıdan izlenmelidir. Performanscılara ve seyircilere yukarıdan bakmalı, saçma piruetleri ve taklaları düşünmek için eylemi sık sık dondurmalısınız.
Amaçsız döngüleri izlemeli ve alkışlamalı, ardından Beckett'in 'Molloy'u gibi seçimlerinizi yapmalısınız: "[…] Bir tür kavşağa rastladım, bilirsiniz, en keşfedilmemiş ormanlarda bile bulunan türden bir yıldız ya da sirk. Ve sonra metodolojik olarak sırayla uzanan yollara dönüp, ne olduğunu bilmediğim bir şeyi umarak tam bir daire çizdim, ya da daireden daha azını, ya da daireden daha fazlasını, aralarındaki benzerlik o kadar büyüktü ki."