HASAT

Hasat, toprağın değil; insanın izlerinin ürünüdür. Kullanılmış olanın, eskimişin, yıpranmışın yeniden bir araya gelişidir. Burada hiçbir parça tesadüf değildir. Her katman, geçmiş bir kullanımın sessiz tanığıdır. Bu çalışma; "çöp" olarak tanımlananın aslında ne kadar dolu olduğunu hatırlatır. Tüketimden kalan tortular, düzenin içinde sıkışmış formlar, ve yok sayılan emek… Hepsi bu yüzeyde bir araya gelir. Ortadaki yoğunluk bir merkez değil, bir hesaplaşmadır. Çevresini saran boşluk ise nefes alma alanı: yeniden düşünmek, yeniden görmek için. Hasat, sahip olduklarımızı değil, geride bıraktıklarımızı sorgular. Çünkü bazen en büyük üretim, tüketmeyi durdurduğumuz anda başlar.