Haftalık Eposta Metni
Collecisty Ocak 2026 Merhaba, Yeni yıl, yeni işler. Ama asıl mesele bu değil. Mesele, bu işlerin nasıl var olduğu. Kimisi beklenmedik bir anı yakalamış — bozkırın sessizliğini, bir salyangozun yavaşlığını, Mexico City sokaklarının güneşte kırılan ışığını. Kimisi hiç olmayan bir dünya kurmuş: bekçiler, keşifler, kırmızı şekerli dudak. Bazıları tipografi ile oynuyor, bazıları dijital fantezilerle, bazıları saf geometri ile. Hepsi farklı dillerden konuşuyor ama hepsi aynı şeyi yapıyor: var olmayı seçiyor. Collecist'te Ocak ayında göreceğiniz on yeni iş, galeri mantığının dışında doğdu. Pazarın onayını beklemedi, küratörün imzasını beklemedi, "trend"in arkasından koşmadı. Sanatçı burada doğrudan karşınızda, aracı yok, vitrin yok, oyun yok. Beğendiğiniz bir esere teklif verebilirsiniz, sanatçıya yazabilirsiniz, ya da sadece bakıp geçebilirsiniz. Fakat bir şey kesin: bu işler henüz "keşfedilmedi" etiketlenmedi, henüz fiyatlar şişmedi, henüz kimse bunları kategorilere ayırıp raflara yerleştirmedi. Kimisi ilk kez dijitale adım atıyor, kimisi yıllardır beklediği özgür alanı buldu, kimisi deneysel yolculuğuna yeni bir durak ekledi. Çarpık olanı var, düzenli olanı var, sizi rahatsız edecek olanı var. İşte tam da bu yüzden bakmalısınız. Çünkü sanat burada hâlâ oluş halinde, hâlâ risk alabiliyor, hâlâ hatayı saklamıyor. 2026 sadece takvim değiştirmek değil. Sanatın nerede durduğunu, kimin gördüğünü, kimin sahip olduğunu yeniden düşünme zamanı. Collecist bir vitrin değil, bir ilişki biçimi. Bir hedef değil, ortak bir devinim. Ve bu devinim yüksek sesle değil, kalıcılı...
