1993 yılında doğan Berjeh Üner; gündelik yaşamın geride bıraktığı izler, tüketim kültürü, bellek ve dönüşüm üzerine çalışan disiplinlerarası bir sanatçıdır. Üretim pratiğinde organik atıklar ve kullanım sonrası geriye kalan malzemeleri birer hafıza taşıyıcısı olarak ele alır. Kahve telvesi, yumurta kabuğu, nar kabuğu, balık derisi ve benzeri sıradan görünen malzemeleri dönüştürerek; kişisel deneyim ile kolektif belleğin kesiştiği yeni anlatılar kurar.
Resim, kolaj, dijital üretim, epoksi uygulamaları ve mekâna özgü yerleştirmeler arasında dolaşan çalışmaları, geçicilik ile kalıcılık arasındaki ilişkiyi sorgular. Üner, çoğu zaman değersiz kabul edilen nesnelerin taşıdığı görünmez hikâyeleri görünür kılarak izleyiciyi gündelik yaşamın gözden kaçan katmanlarıyla yeniden karşılaştırmayı amaçlar.
Sanat pratiğinde malzeme yalnızca bir araç değil, yaşanmışlığın tanığıdır. Her üretim; zamanın, hafızanın ve dönüşümün bıraktığı izleri kayıt altına alan, nesneler ile insanlar arasında yeni anlam ilişkileri kuran bir araştırma alanına dönüşür.