Selenay Sürücü

Çalışmalarımın merkezinde insan yüzü ve bedeninin taşıdığı içsel hikâye yer alır. Özellikle portre ve otoportrelerimde, bireyin dışarıya sunduğu görüntü ile iç dünyasında yaşadığı duygu durumları arasındaki mesafeyi görünür kılmayı amaçlarım. Figür, benim için yalnızca bir beden değil; hafıza, kimlik ve duyguların taşıyıcısıdır. Otoportre temelli çalışmalarım, başlangıçta kendime dışarıdan bakma isteğiyle şekillenmiş; zamanla tekil ve bütüncül bir kimlik fikrinin yetersiz kaldığı bir ifade alanına dönüşmüştür. Figürün kendisiyle kurduğu bu karşılaşmalar, benliğin sabit ve değişmez bir yapı olmadığını; algı, zaman ve bakışa bağlı olarak sürekli yeniden kurulan parçalı ve çoğul bir süreç olduğunu önerir.Bu bağlamda yansıma ve tekrar kavramları, gerçeği doğrulayan araçlar olarak değil, bireyin kendisiyle kurduğu içsel ilişkileri, çelişkileri ve bölünmeleri görünür kılan unsurlar olarak ele alınır. Çalışmalarımda yansıma, gerçeği teyit eden bir unsur olmaktan çıkarak, algının güvenilmezliğini açığa çıkaran bir zemine dönüşür. İzleyici, bu karşılaşma aracılığıyla “ben” olarak kabul edilen kimliğin tekil, süreklilik arz eden ve kesin bir yapı olmadığı fikriyle yüzleşmeye davet edilir.