yalnızlık
TR
Kalabalığın içindeki yalnızlığı ve suskun bir özgürlük arayışını anlatıyor.
Sisli bir ufukta silikleşen şehir, geride bırakılan gürültüyü simgelerken; denizin kıyısında tek başına duran genç kadın, insanın kendisiyle baş başa kaldığı o kırılgan ânı temsil ediyor. Gökyüzünde süzülen kuşlar ise kaçışı değil, hatırlamayı fısıldıyor: Her gidiş biraz kalıştır, her sessizlik bir iç konuşma.
Ne tam bir ayrılık ne de kesin bir varış… Sadece durup bakmak, nefes almak ve içinden geçenleri denize haykırmak.
₺ 350
Huseyin Opruklu ' den Daha Fazla
Bu fotoğrafın ilhamı, insanın kalabalıklar içinde giderek yalnızlaştığından doğmuştur. Şehrin gürültüsü, beklentileri ve bitmeyen koşusu yorunca insanı o da bir kaçış arıyor. Her şeyi geride bırakmak. Ama insan nereye giderse gitsin, kendi yükünü de beraberinde taşıyor. Fotoğrafta bu ikilemi vurgulamak istedim. Kaçmakla kalmak arasında asılı kalan bir ruh hâlidir bu.
Hikâye, deniz kıyısına gelmiş bir kadının sessiz bekleyişiyle başlar. Ardı ardına geçen yılların, söylenememiş cümlelerin ve içine atılmış kırgınlıkların ağırlığı vardır omuzlarında. Karşı kıyıda sisin ardına gizlenen şehir, onun geçmişini temsil eder; net değildir artık, ama bütünüyle silinmiş de değildir. Gökyüzünde uçan kuşlar, özgürlüğün kendisinden çok ihtimalini simgeler: Herkesin bakıp iç geçirdiği, ama çoğu zaman cesaret edemediği bir ihtimali.