ASTANA

Astana, tullantı kimi müəyyən edilmiş materialların daşıdığı səssiz keçmişləri bir araya gətirən bir kolleksiyondur. Tullantı dəri və tullantı parçalar, bu işlərdə estetik iyileşdirmə obyekti deyil; daşınmışlıq, müdaxilə və iz daşıyan səthlər kimi götürülür. Tikiş izləri şüurlu olaraq gizlənmir; əksinə, hər bir birləşmə nöqtəsi əməyin, təmirin və qərarın görünən hissəsi halına gətirilir. Bu əsər, obyektləri "yenidən istehsal etmək" əvəzinə onları yenidən yerləşdirir. İçəri alınan ilə bayırda buraxılan arasındakı sərhəd, hər işdə yenidən düşünülür. Astana, burada qapı deyil; keçiddən əvvəl dayanılan, baxılan və qərar verilən bir səthdir. Hər parça, dəyərin saflıqda və ya qüsursuzluqda deyil; müdaxiləyə uğramış, iz buraxmış və daşınmış olanda qurula biləcəyini irəli sürür. Astana, tullantının çevrilməsini deyil, tullantı anlayışının özünün sorğulanmasını hədəfləyir.