Nur Acar

Uşaqlıqdan bəri insan duyğularını anlamağa çalışıram. Zamanla bu mürəkkəb duyğuların yalnız insanlara aid olmadığını hiss etməyə başladım. Eyni hissi bir insanda, bir ağacda, tərk edilmiş bir otaqda və ya hətta tək bir rəng ləkəsində tanıya bilirəm. İnsanların bir duyğu yaşadıqları üçün deyil, onu paylaşan birini tapa bilmədikləri üçün itib-batdıqlarına inanıram. Bir tablonun qarşısında durub öz hisslərimlə qarşılaşanda bir rahatlıq hissi tapıram. Öz yaradıcılığımda axtardığım da budur: duyğuların nə qədər dərindən universal ola biləcəyini üzə çıxarmaq. Bu səbəbdən işlərim təsvirlərdən deyil, duyğulardan qurulub. Tək bir duyğu çox sayda formaya girə bilər və hər seriya eyni hissin fərqli bir üzünü araşdırır. Rəsmlərim realizm ilə abstraksiya arasında bir yerdə mövcuddur. Realist fiqurları qeyri-tanış məkanlarla, uşaqlıqdan bəri məndə qalan spontan fırça vuruşlarını isə daha nəzarətli bir vizual dillə birləşdirirəm. Əsasən ağac və kətan üzərində yağlı boya ilə işləyirəm, eyni zamanda prosesimə texnoloji elementlər də daxil edirəm. Mənim üçün bu yanaşmalar bir-birinə zidd deyil, eyni vizual dilin fərqli hissələridir. Rəsmlərimın tək bir şərhlə nəticələnməsini istəmirəm. Mənim üçün əhəmiyyətli olan, tamaşaçıların əsər içində özlərindən bir şey tapmasıdır — bəlkə də illərdir daşıdıqları, lakin heç vaxt ifadə etmək üçün söz tapa bilmədikləri bir duyğu.

Dokuz Eylül Universiteti İncəsənət Təhsili üzrə Magistr Dərəcəsi (M.A.) Dokuz Eylül Universiteti İncəsənət Təhsili üzrə Bakalavr Dərəcəsi (B.A.)