Typo

Xətti fiqurun şəffaf və kövrək quruluşu fərdin fiziki və ruhsal müdafiəsizliyini göstərərkən, tünd və sərt tipoqrafik arxa plan sosial təzyiq və səs-küyü təmsil edir. Rənglərin məhdud və solğun istifadəsi povesti dramatikləşdirmək əvəzinə uzaq və tənqidi bir dil qurur. Bu kontekstdə əsər müasir sənətin bədən, səs və görünürlük müzakirələrinə istinad edən çoxqatlı vizual diskurs yaradır.