
Arleken ve Cambaz
GB
'Her Zaman Bir Sirka Yukarıdan Bakmalısın' projesinin bir parçası olan 'Arlekino ve Akrobatlar' serisinden grafit, pastel ve kalemle yapılmış bir çizim
€ 250
Ian Latham' den Daha Fazla
Charles Bukowski "hepimiz öleceğiz, hepimiz, ne büyük bir sirk!" dedi; en azından internete göre – bende birkaç Bukowski koleksiyonu var ve alıntıyı bulamıyorum. Bukowski, görünüşe göre yüzlerce yayını olan yazarlardan biri, dolayısıyla bir yerde mevcut olabilir. Bukowski'yi çalışma biçimi nedeniyle okuyorum; süreç boyunca görünürde kalite kontrolü uygulamadan sürekli üretim yapması. Öğretmenlik yaptığımda en büyük hayal kırıklığım, insanların herhangi bir şey yaratmanın aşamalar halinde işlediğini ve düzenleme gerektirdiğini kavrayamamasıydı. Bu yinelemeli bir süreçtir. Ayrıca Bukowski'nin bir düşünceyi ortaya atıp onunla birlikte akmasını, sonunda ne ile bitireceğine doğru izlediği yolu takip etmesini de seviyorum. Yukarıdaki alıntı şöyle devam ediyor: "Bu tek başına bizi birbirimizi sevmemizi sağlamalıydı ama sağlamıyor. Önemsiz şeyler tarafından terörize edilip eziliyoruz, hiçliğe yenik düşüyoruz."
Sirkle hayat arasında açık bir metafor var; perde arkası (ring dışı?) yaşam ve performatif varlık, seyircinin çıktıyı görmesinden önceki sürekli pratik ve ayrılık hissi, genel topluma ait olmayan bir topluluğun içinde olma, bir kaçış yolu olma. (Hiç bu kadar uzun bir klişe dizisi yazdım mı?)
Sirk, ve hepsi bir sirktir, yukarıdan izlenmelidir. Performanscılara ve seyircilere yukarıdan bakmalı, saçma sapan piruetleri ve taklaları düşünmek için eylemi sık sık dondurmalısınız.
Amaçsız dönüşleri izlemeli ve alkışlamalı, ardından Beckett'in 'Molloy'u gibi seçimlerinizi yapmalısınız: "[…] Bir tür kavşağa, bilirsiniz, en keşfedilmemiş ormanlarda bile bulunan türden bir yıldıza ya da sirke rastladım. Ve sonra metodolojik olarak ne olduğunu bilmediğim bir şeyi umarak sırayla ışıyan yollara dönüp tam bir daire, ya da daireden az, ya da daireden fazla bir şey çizdim, aralarındaki benzerlik o kadar büyüktü ki."