
Takla Bir
GB
'Harlequinler ve Akrobatlar' serisinden, 'Bir sirke her zaman yukarıdan bakmalısın' projesinin bir parçası olan grafit, pastel ve kurşun kalemle yapılmış bir çizim
€ 250
Ian Latham' den Daha Fazla
Charles Bukowski "hepimiz öleceğiz, hepimiz, ne bir sirk!", dedi – en azından internete göre – bende birkaç Bukowski koleksiyonu var ve alıntıyı bulamıyorum. Bukowski, görünüşe göre yüzlerce yayını olan yazarlardan biri, dolayısıyla bir yerde mevcut olabilir. Bukowski'yi çalışma biçimi nedeniyle okuyorum; süreç boyunca görünürde herhangi bir kalite kontrolü uygulamadan sürekli üretim yapması. Öğretmenlik yaptığımda en büyük hayal kırıklığım, insanların herhangi bir şey yaratmanın aşamalar halinde çalıştığını ve düzenleme gerektirdiğini kavrayamamasıydı. Bu yinelemeli bir süreçtir. Ayrıca Bukowski'nin bir düşünceyi ortaya atıp onu takip etme biçimini de seviyorum; sonunda ne elde edeceğine doğru izlediği yolu izleyerek ilerliyor. Yukarıdaki alıntı şöyle devam ediyor: "Bu bile bizi birbirimizi sevmeye yöneltmeli ama yöneltmiyor. Önemsiz şeylerle terörize edilmiş ve ezilmişiz, hiçlik tarafından yenilip duruyoruz."
Sirk ile hayat arasında bariz bir metafor var; sahne arkası (pist dışı?) yaşamı ve performatif varlık, seyirci çıktıyı görmeden önceki sürekli pratik ve ayrılık hissi, genel nüfusa ait olmayan bir topluluğun parçası olma ve bir kaçış yolu olma hali. (Hiç bu kadar uzun bir klişe dizisi yazdım mı?)
Sirk – ki her şey bir sirktir – yukarıdan izlenmelidir. Sanatçılara ve seyircilere yukarıdan bakmalı, gülünç piruetleri ve taklaları düşünmek için eylemi sık sık dondurmalısınız.
Amaçsız dönüşleri izlemeli ve alkışlamalı, ardından Beckett'in 'Molloy'u gibi seçimlerinizi yapmalısınız: "[…] Bir tür kavşağa denk geldim, bilirsiniz, en keşfedilmemiş ormanlarda bile bulunan türden bir yıldız ya da sirk. Ve sonra metodolojik olarak sırayla uzanan yollara dönüp, bilmediğim bir şeyi umarak tam bir daire ya da daireden az ya da daireden fazlasını tarif ettim; aralarındaki benzerlik o kadar büyüktü ki."