Dünya

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu fiqürativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktikasıdır. İşlər, graffitinin birbaşa və şəxsi işarələmə əməlini, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə müqayisə edərək, ictimai məkana aid vizual dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthlar, tək bir görüntünün arxa planı olmaqdan daha çox, qatlı və daim dəyişən birer palimpsest kimi qəbul edilir. Müxtəlif rənglərin üst-üstə düşməsi, bir-birini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zaman içində dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını çağırışdırır. Səth beləliklə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarələrin əlavə edildiyi aktiv bir məkana çevrilir. Bu səthin üzərində istifadə etdiyim akrilik tag qələmi isə xətti yalnızca bir kontur olmaqdan çıxarır. Fiqürlərin sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag əmelinin davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyən edilmiş fiqürləri ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə fiqürün ortaya çıxması arasında birbaşa bir əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən əvvəl bir bədənsel iz, jest və əməl qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock'un rəsm səthini bədənsel hərəkətin sahəsinə çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat'ın küçə mənşəli işarə, yazı, fiqür və birbaşa çizim dilinin tarixi irsiyə bir dialoq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; soyut ekspressionist jest ilə graffiti tag'inin ortaq əməlsal köklərini müasir bir fiqürativ sistem içərisində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca fiqürlər çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənasıyla bir-birinin eynisi deyildir. Bir-birindən törəyən qohum fiqürlər, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək fiqür getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir izdiham ya da öz içində çoxalan bir orqanizm alır. Xüsusilə insanı və heyvanı çağırışdıran formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffitinin "imza" xüsusiyyəti də dəyişir. Tag adətən sənətçinin özünü ictimai məkanda görünür etmə, "burada idim" demə əməlidir. Mənim praktikamda isə bu şəxsi işarə təkrarlandıqca çoxalır, fiqürün sərhədinə çevrilir və nəticədə fərdi kimliyi anonim bir vizual izdihamın içərisində əritməyə başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenidən bir işarəyə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında buraxdığım rəngli və naxışsız alan isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ paspartu kimi işləyən bu alan, küçədən qopardılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə iş, ictimai alan ilə institusional sənət alanı, azad işarə ilə çərçivəyə alınmış sənət obyekti arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti, bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seriya olmaqdan kənara çıxır. İşlər, jestin necə bir kimlik istehsal etdiyini, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səthin üzərinə buraxılan işarələrin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan fiqürlər nə yalnızca portret, nə də yalnızca naxışlardır. Onlar; bədən, işarə, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsi ilə oluşan vizual orqanizmalardır. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən daha çox, bir səth üzərində gerçəkləşən davamlı bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2025
• Üslub: Müasir
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Taxta Panel
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.04
• Yönəlim: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Edisyon: Nəşr Nömrəsi: 6
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Sənətçi Sertifikatı