Bədən, sırf anatomik bir forma deyil; yaddaşın, zamanın və yaşanmışlıqların qeydə alındığı üzvi bir coğrafyadır. Ətin bükülməsi, uzanması və adi formasından qopması, fiziki olandan kənara keçərək insan psixologiyasının və kimliyinin yapıbozumunu təmsil edir.
Mərkəzdəki nəhəng göz, xarici dünyanın bizə yönəltdiyi səthi baxışdan daha çox, öz daxili dünyamıza və həbs olunduğumuz psixoloji sərhədlərə yönəltdiyimiz amansız bir daxili baxışdır. Bədənin parçalanmışlığı və bədənsizliyi içində bu göz; xatirələrin, şüuraltının və çılpaq həqiqətin səssiz şahididir.