Mutasiya2

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu figürativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktikasıdır. İşlər, graffitinin birbaşa və şəxsi işarələmə əməlini, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə müqayisə edərək, ictimai sahəyə aid bir vizual dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthər, tək bir görüntünün fonu olmaqdan daha çox, qatlı və daim dəyişən palimpsestlər kimi nəzərdən keçirilir. Fərqli rənglərin üst-üstə düşməsi, bir-birini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zaman içərisində dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını çağrışdırır. Səth beləcə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarələrin əlavə edildiyi aktiv bir sahəyə çevrilir. Bu səthin üzərində istifadə etdiyim akrilik tag qələmi isə xətti yalnızca bir kontur olmaqdan çıxarır. Figürlərin sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag əməlinin davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyənləşdirilmiş figürləri ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə figürün ortaya çıxması arasında birbaşa bir əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən əvvəl bir bədənsel iz, jest və əməl qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock'un rəsm səthini bədənsel hərəkətin sahəsinə çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat'nın küçə mənşəli işarə, yazı, figür və birbaşa çizim dilinin tarixi mirasıyla bir dialoq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; soyut ekspressionist jest ilə graffiti tag'inin ortaq əməlsal köklərini müasir bir figürativ sistem içərisində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca figürlər çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənasıyla bir-birinin eynisi deyildir. Bir-birindən törəyən qohum figürlər, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək figür getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir kalabalıq ya da öz içində çoxalan bir orqanizm alır. Xüsusilə insan və heyvanı çağrışdıran formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffitinin "imza" xüsusiyyəti də dəyişir. Tag adətən sənətçinin özünü ictimai sahədə görünür etmə, "burada idim" demə əməlidir. Mənim praktikamda isə bu şəxsi işarə təkrarlandıqca çoxalır, figürün sərhədinə çevrilir və nəhayət fərdi kimliyi anonim bir vizual kalabalığın içində əritmağa başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenidən bir işarəyə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında buraxdığım rəngli və naxışsız alan isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ paspartu kimi işləyən bu alan, küçədən qoparılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə iş, ictimai alan ilə institusional sənət alanı, azad işarə ilə çərçivələnmiş sənət obyekti arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti, bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seriya olmaqdan kənara çıxır. İşlər, jestin necə bir kimlik istehsal etdiyini, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səth üzərində buraxılan işarələrin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan figürlər nə yalnız portret nə də yalnız naxışlardır. Onlar; bədən, işarə, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsiylə əmələ gələn vizual orqanizmlərdir. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən çox, bir səth üzərində baş verən davamlı bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2025
• Üslub: Pop Art
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Taxta Panel
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.04
• Yönəlim: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Nəşr: Nəşr Nömrəsi: 2
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Rəssam Sertifikatı