Qorxu

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu figurativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktikasıdır. İşlər, graffitinin birbaşa və şəxsi işarələmə aktını, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə müqayisə edərək, ictimai məkana aid vizual bir dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthər, tək bir görüntünün arxa planı olmaqdan çox, qatlı və daim dəyişən birer palimpsest kimi dəyərləndirilir. Müxtəlif rənglərin üst-üstə düşməsi, bir-birini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zaman içərisində dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını çağrışdırır. Səth beləliklə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarələrin əlavə edildiyi aktiv bir alana çevrilir. Bu səthin üzərində istifadə etdiyim akrilik tag qələmi isə xətti yalnızca bir kontur olmaqdan çıxarır. Fiqurların sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag aktının davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyən edilmiş fiqurları ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə fiqurun ortaya çıxması arasında birbaşa bir əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən əvvəl bir bədənsel iz, jest və hərəkət qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock'un rəsm səthini bədənsel hərəkətin alanına çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat'nın küçə mənşəli işarə, yazı, figur və birbaşa çizim dilinin tarixi mirasıyla bir dialоq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; abstrakt ekspressionist jest ilə graffiti tag'inin ortaq hərəkət köklərini müasir bir figurativ sistem içərisində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca figurlar çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənada bir-birinin eyni deyildir. Bir-birindən törəyən qohum figurlar, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək figur getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir izdiham ya da öz içində çoxalan bir orqanizm tutur. Xüsusilə insan və heyvanı çağrışdıran formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffitinin "imza" xüsusiyyəti də dəyişir. Tag normalda sənətçinin özünü ictimai məkanda görünür etməsi, "burada idim" deməsi aktıdır. Mənim praktikamda isə bu şəxsi işarə təkrarlandıqca çoxalır, fiqurun sərhədinə çevrilir və nəticədə fərdi kimliyi anonim bir vizual izdihamın içərisində əritmə başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenidən bir işarəyə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında saxladığım rəngli və naxışsız alan isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ passpartu kimi işləyən bu alan, küçədən qoparılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə iş, ictimai alan ilə institusional sənət alanı, azad işarə ilə çərçivələnmiş sənət obyekti arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti, bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seri olmaqdan öteye keçir. İşlər, jestin necə bir kimlik istehsal etdiyini, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səthin üzərində buraxılan işarələrin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan figurlar nə yalnızca portret nə də yalnızca naxışlardır. Onlar; bədən, işarə, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsiylə oluşan vizual orqanizmlərdir. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən çox, bir səth üzərində baş verən daimi bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2023
• Üslub: Mücərəd
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Taxta Panel
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.04
• Yönəlim: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Nəşr: Nəşr Nömrəsi: 9
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Rəssam Sertifikatı