Quru Kəllə

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu figurativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktiкasıdır. İşlər, graffitinin birbaşa və şəxsi işarələmə aktını, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə qarşılaşdıraraq, ictimai məkana aid bir vizual dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthər, tək bir görüntünün arxa planı olmaqdan daha çox, qatlı və davamlı dəyişən birer palimpsest kimi nəzərə alınır. Fərqli rənglərin üst-üstə düşməsi, birbirini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zaman içində dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını xatırladır. Səth beləcə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarələrin əlavə edildiyi aktiv bir məkana çevrilir. Bu səthin üzərində istifadə etdiyim akrilik tag qələmi isə xətti yalnız bir kontur olmaqdan çıxarır. Figürlərin sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag aktının davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyən edilmiş figürləri ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə figürün ortaya çıxması arasında birbaşa əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən əvvəl bir bədənsel iz, jest və əməl qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock'un rəsm səthini bədənsel hərəkətin məkanına çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat'ın küçə mənşəli işarə, yazı, figür və birbaşa çizim dilinin tarixi mirasıyla bir dialoq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; soyut ekspressionist jest ilə graffiti tag'inin ortaq əməliyyat köklərini müasir bir figurativ sistem içərisində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca figürlər çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənasıyla bir-birinin eynisi deyil. Bir-birindən törəyən qohum figürlər, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək figür getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir izdiham ya da öz içində çoxalan bir orqanizm alır. Xüsusilə insan və heyvanı xatırladan formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffitinin "imza" xüsiyyəti də dəyişir. Tag adətən sənətçinin özünü ictimai məkanda görünür etmə, "burada idim" deməsi aktıdır. Mənim praktikaмda isə bu şəxsi işarə təkrarlandıqca çoxalır, figürün sərhədinə çevrilir və nəhayət fərdi kimliyi anonim bir vizual izdihamın içərisində əritməyə başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenidən bir işarəyə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında buraxdığım rəngli və naxışsız sahə isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ paspartu kimi işləyən bu sahə, küçədən qopardılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə iş, ictimai məkan ilə institusional sənət məkanı, azad işarə ilə çərçivəyə alınmış sənət əsyası arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti, bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seriya olmaqdan kənardır. İşlər, jestin necə bir kimlik istehsal etdiyini, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səthin üzərinə qoyulan işarələrin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan figürlər nə yalnızca portret, nə də yalnızca naxışlardır. Onlar; bədən, işarə, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsiylə oluşan vizual orqanizmlərdir. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən çox, bir səth üzərində baş verən davamlı bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2025
• Üslub: Mücərrəd
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Taxta Panel
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.04
• İstiqamət: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Nəşr: Nəşr Nömrəsi: 12
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Rəssam Sertifikatı