
Üç İlahi
TR
Kağız üzərində akrilik qələm
₺ 15,000
Ekim Mağden' - daha çox əsər
Vizual Yaddaşın Yenidən Yazılması
Bu seriyanın içərisində Ekim Mağden, Qərb rəssamlıq tarixinin kollektiv yaddaşına yerləşmiş klassik kompozisiyaları, müasir bir xətt və işarələmə dili vasitəsilə yenidən işləyir. Dini anlatılardan gündəlik və sekulyar səhnələrə uzanan bu obrazlar, sənət tarixinin sabitlənmiş və kanonikləşmiş təmsillərindən çıxarılaraq yenidən çizilir, pozulur və dönüşdürülür.
Akrilik paint marker və tag qələminin birbaşa, sürətli və bədənsel xarakteri; klassik rəsmin nəzarətli kompozisiya anlayışıyla bilinçli bir ziddiyyət yaradır. İncə rəssamlıq nüanslarının yerini spontan xətlər, təkrarlar, qatlar və yoğun rəng hərəkətləri alır. Beləliklə keçmişin obrazları yalnız kopyalanmır; bugünün vizual dilindən keçirilərək yenidən yaşanır.
Mağden üçün sənət tarixi, bağlanmış bir keçmiş deyil, daim yenidən aktivləşdirilə bilən bir vizual arxivdir. Klassik ustaların obrazları burada bir "istinad" olmaqdan öte, müasir şüur ilə tarixi yaddaş arasında qarşılaşma sahələrinə çevrilir. Xüsusilə dini ikonoqrafiyada müqəddəs olan ilə gündəlik olan, inam ilə təmsil, fərdi qavrayış ilə kollektiv yaddaş arasındakı sərhədlər qeyri-müəyyənləşir.
Bu yenidən istehsal prosesində sənətkar, klassik əsərin avtoritesini qırarken onu məhv etmir. Əksinə, üzərinə yeni bir vizual qat əlavə edir. Orijinal görüntü ilə sənətkarın müdaxiləsi eyni səthdə yaşamağa davam edir. Bu səbəbdən əsərlər, keçmişin üzərində qurulmuş müasir palimpsestlər kimi oxuna bilər.
Seriyanın əsasında, Mağden'in praktikasının müxtəlif sahələrində təkrarlanan dönüşdürmə və yenidən çərçivələmə yanaşması dayanır. Əvvəllər tullantı əşyaları, şəxsi yaddaşı və gündəlik materialları yeni kontekstlərdə bir araya gətirən sənətkar, burada eyni metodu sənət tarixinin özünə tətbiq edir. Bu dəfə dönüşdürülən material fiziki bir tullantı deyil, mədəni bir obrazdır.
Nəticədə klassik rəssamlıq, müasir qrafiti və şəxsi jest arasında hibrid bir vizual alan ortaya çıxır. Tanıdıq obrazlar tanınabilirliklerini qoruyarkən eyni zamanda yabancılaşırlar. Bu yabancılaşma, izleyicini əsəri yalnız "hansı klassik tabloya göndərmə edir?" sualıyla deyil, "bu obraz bu gün mənim qavrayışımda necə yenidən işləyir?" sualıyla qarşılaşmağa dəvət edir.
Bu mənada seriya, sənət tarixini yenidən istehsal etməkdən çox, onunla bugünün vizual şüuru arasında yeni bir təmas nöqtəsi qurmaq cəhdidir.
