Əziz Quzğun

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu fiqürativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktiкasıdır. İşlər, graffiti-nin birbaşa və şəxsi işarələmə aktını, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə qarşılaşdıraraq, ictimai məkana aid bir vizual dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthləri tək bir görüntünün arxa planı olmaqdan daha çox, qatlı və daim dəyişən palimpsestlər kimi dəyərləndirirəm. Müxtəlif rənglərin üst-üstə düşməsi, birbirini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zaman içində dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını çağrışdırır. Səth beləliklə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarələrin əlavə edildiyi aktiv bir alana çevrilir. Bu səthin üzərində istifadə etdiyim akrilik tag qələmi isə xətti yalnız bir kontur olmaqdan çıxarır. Fiqürlərin sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag aktının davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyən edilmiş fiqürləri ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə fiqürün ortaya çıxması arasında birbaşa əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən öncə bir bədənsel iz, jest və hərəkət qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock-un rəsm səthini bədənsel hərəkətin alanına çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat-ın küçə mənşəli işarə, yazı, fiqür və birbaşa çizim dilinin tarixi mirasıyla bir dialoq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; soyut ekspressionizmin jesti ilə graffiti tag-inin ortaq aktsal köklərini müasir bir fiqürativ sistem içində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca fiqürlər çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birlərinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənada bir-birinin eyni deyildir. Bir-birindən törəyən qohum fiqürlər, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək fiqür getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir kalabalıq ya da öz içində çoxalan bir orqanizm alır. Xüsusilə insan və heyvanı çağrışdıran formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffiti-nin "imza" xüsusiyyəti də dəyişir. Tag adətən sənətçinin özünü ictimai alanda görünür etmə, "burada idim" demə aktıdır. Mənim praktiкamda isə bu şəxsi işarə təkrarlandıqca çoxalır, fiqürün sərhədinə çevrilir və nəhayət fərdi kimliyi anonim bir vizual kalabalığın içində əritmyə başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenə bir işarəyə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında buraxdığım rəngli və naxışsız alan isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ paspartu kimi işləyən bu alan, küçədən qoparılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə iş, ictimai məkan ilə institusional sənət məkanı, azad işarə ilə çərçivələnmiş sənət obyekti arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti, bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seriya olmaqdan kənara çıxır. İşlər, jestin necə bir kimlik istehsal etdiyini, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səth üzərinə buraxılan işarələrin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan fiqürlər nə yalnız portret, nə də yalnız naxışlardır. Onlar; bədən, işarə, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsiylə oluşan vizual orqanizmlərdir. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən çox, bir səth üzərində baş verən daimi bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2025
• Üslub: Mücərrəd
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Kətan/Tuval
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.4
• İstiqamət: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Nəşr: Nəşr Nömrəsi: 13
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Rəssam Sertifikatı