Çəhrayı Meşə

ABSTRACT GRAFFITI Abstract Graffiti adlandırdığım bu fiqürativ işlər, jest, bədən, təkrar, şəhər səthi və vizual kimlik arasındakı əlaqəni araşdıran bir rəsm praktiкasıdır. İşlər, graffitinin birbaşa və şəxsi işarətləmə hərəkətini, rəsmin tarixi jest anlayışı ilə qarşılaşdıraraq, ictimai sahəyə aid vizual bir dili taxta panel üzərində yenidən qurur. Taxta panellər üzərində akrilik boya ilə yaratdığım səthlar, tək bir görüntünün arxa fonu olmaqdan çox, qatlı və daim dəyişən palimpsestlər kimi nəzərə alınır. Fərqli rənglərin üst-üstə düşməsi, birbirini örtməsi, görünür etməsi və qismən silməsi; zamanla dəfələrlə boyanmış, aşınmış və yenidən yazılmış şəhər divarlarının vizual yaddaşını çağrıştırır. Səth beləliklə rəsmin passiv zəmini olmaqdan çıxır; öz keçmişini daşıyan, üzərinə yeni işarətlərin əlavə edildiyi aktiv bir sahəyə çevrilir. Bu səthin üzərindəki akrilik tag qələmi isə xətti yalnızca bir kontur olmaqdan çıxarır. Fiqürlərin sərhədlərini çəkərkən əlimi mümkün qədər qaldırmadan, bir tag hərəkətinin davamlılığını və ritmini izləyirəm. Əvvəlcədən müəyyənləşdirilmiş fiqürləri ənənəvi mənada "çəkmirəm"; əlin hərəkəti ilə fiqürün ortaya çıxması arasında birbaşa bir əlaqə qururam. Bu səbəbdən xətt, təmsil vasitəsindən əvvəl bədənsel bir iz, jest və hərəkət qeydidir. Bu yanaşma, Jackson Pollock'un rəsm səthini bədənsel hərəkətin sahəsinə çevirən jest anlayışı ilə Jean-Michel Basquiat'ın küçə mənşəli işarət, yazı, fiqür və birbaşa çizim dilinin tarixi mirası ilə bir dialoq qurur. Lakin burada məqsəd bu sənətçilərin vizual dilini yenidən istehsal etmək deyil; soyut ekspressionist jest ilə graffiti tag'inin ortaq hərəkət köklərini müasir bir fiqürativ sistem içində yenidən düşünməkdir. Xətt təkrarlandıqca fiqürlər çoxalır. Yan-yana, üst-üstə və bir-birinin içinə keçərək ortaya çıxan üzlər, bədənlər və üzvi formlar heç vaxt tam mənada birbirinin eyni deyildir. Bir-birindən törəyən qohum fiqürlər, variasiyalar və vizual mutasiyalar kimi davranırlar. Tək fiqür getdikcə əhəmiyyətini itirir; onun yerini kollektiv bir bədən, anonim bir izdiham ya da öz içində çoxalan bir orqanizm alır. Xüsusilə insan və heyvanı xatırladan formaların bir-birinə yaxınlaşması, kimliyin sabit və qəti sərhədlərini daha da qeyri-müəyyənləşdirir. Burada graffitinin "imza" xüsusiyyəti də dəyişir. Tag adətən sənətçinin özünü ictimai sahədə görünür etmə, "burada idim" demə hərəkətidir. Mənim praktikamda isə bu şəxsi işarət təkrarlandıqca çoxalır, fiqürün sərhədinə çevrilir və nəhayət fərdi kimliyi anonim bir vizual izdihamın içində əritmyə başlayır. İmza, kimlikdən naxışa; naxışdan bədənə; bədəndən yenidən bir işarətə çevrilir. Kompozisiyaların ətrafında buraxdığım rəngli və naxışsız sahə isə bu dönüşümün ikinci bir kontekstini yaradır. Bir növ paspartu kimi işləyən bu sahə, küçədən qoparılmış bir divar parçasını və ya ictimai bir səthin qalereyada yenidən çərçivələnməsini ima edir. Beləliklə, iş ictimai sahə ilə institusional sənət sahəsi, azad işarət ilə çərçivələnmiş sənət əsəri arasındakı sərhəddə yerləşir. Abstract Graffiti bu mənada graffiti estetikasını rəsmə daşıyan bir seriya olmaqdan çox uzaqdadır. İşlər, jestin necə bir kimlik yaratdığını, təkrarın fərdiliyi necə dəyişdirdiyini və bir səth üzərindəki işarətlərin necə vizual bir yaddaşa çevrildiyini araşdırır. Nəticədə ortaya çıxan fiqürlər nə yalnızca portret, nə də yalnızca naxışlardır. Onlar; bədən, işarət, yaddaş və hərəkətin üst-üstə düşməsiylə oluşan vizual orqanizmlərdir. Rəsm burada bir görüntünü təmsil etməkdən çox, bir səth üzərində baş verən daimi bir oluş prosesinin qeydinə çevrilir.

• Şəkil Növü: Akril
• İl: 2025
• Üslub: Abstrakt Ekspresyonizm
• Mövzu: Fiqur
• Səth: Taxta Panel
• Ölçülər: Genişlik: 70 × Yüksəklik: 100 × Dərinlik: 0.04
• İstiqamət: Şaquli/Portret
• Çərçivə: Çərçivəsiz
• Rəng Paleti: Çox Rəngli
• Texniki: Fırça Texnikası
• Son Mərtəbə: Laklı
• İmza: İmzalanmış
• Vəziyyət: Mükəmməl
• Orijinallıq: Orijinal
• Nəşr: Nəşr Nömrəsi: 3
• Sertifikat: Orijinallıq Sertifikatı, Rəssam Sertifikatı